Wyższe Seminarium Duchowne Księży Orionistów

Wpatrując się w Chrystusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie, pragniemy iść za Nim i wzbudzać refleksje nad swoim życiem. Wpatrujemy się w oblicze Zbawiciela, w którym rozpoznajemy Tego, który umiłował mnie do końca; który oddał za mnie swoje życie. Pragniemy także i dzisiaj zaczerpnąć z Tego Boskiego oblicza moc do kroczenia drogą swojej codzienności. Pragniemy zaczerpnąć siłę do wytrwania na tej drodze, pomimo różnych piętrzących się trudności i niepowodzeń.     Wsłuchując się w kolejne rozważanie, zechciejmy odkrywać w obliczu Zbawiciela moje miejsce na ziemi, moją drogę powołania.

Piłat chcąc zadowolić tłum, uwolnił im Barabasza; Jezusa zaś kazał ubiczować i wydał im na ukrzyżowanie. Żołnierze zaprowadzili Go na wewnętrzny dziedziniec, czyli pretorium i zwołali całą kohortę. Ubrali Go w purpurę i uplótłszy wieniec z ciernia włożyli Mu na głowę. I zaczęli Go pozdrawiać: Witaj, Królu Żydowski. Przy tym bili Go trzciną po głowie, pluli na Niego i przyklękając oddawali Mu hołd.

Podczas nabożeństw gorzkich żali idziemy wraz z Jezusem. Pragniemy być przy Nim  w ostatnich godzinach Jego męki i cierpienia. Czynimy to wpatrując się w Chrystusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie. Wpatrujemy się w oblicze Zbawiciela, bo chcemy rozpoznawać w Jego obliczu Tego, który umiłował do końca; który nie zawahał się oddać za nas życie. Nade wszystko przychodzimy, aby z Tego Boskiego oblicza zaczerpnąć moc i siłę do kroczenia własną drogą życiową, do wiernego wypełniania własnego powołania.

Podczas tych naszych spotkań z Jezusem Chrystusem w Najświętszym Sakramencie pragniemy towarzyszyć Mu w ostatnich godzinach męki i cierpienia. Przychodzimy, aby się spotkać z obliczem Zbawiciela, aby rozpoznawać w Jego obliczu Tego, który umiłował mnie do końca; który oddał swoje życie, abym ja mógł żyć. A nade wszystko przychodzimy, aby z Tego Boskiego oblicza zaczerpnąć moc i siłę do kroczenia swoją drogą życiową, pośród nieraz szarej codzienności.

Pójdźmy za Apostołem Piotrem, aby z bliska zobaczyć, co przeżywa Jezus. Wydany przez Judasza i pojmany przez żołnierzy, prowadzony jest przed Annasza i Kajfasza. Apostołowie uciekają. Tylko Piotr idzie z dala, niezauważony…

Na nabożeństwo Gorzkich Żali przychodzimy, by wpatrywać się w ukrytego w Najświętszym Sakramencie Jezusa Chrystusa. Przychodzimy, by towarzyszyć Jezusowi w tych ostatnich godzinach męki i cierpienia. Przychodzimy, by spotkać się z obliczem Zbawiciela, by rozpoznać w Jego obliczu Tego, który umiłował mnie do końca; który oddał swoje życie, abym ja mógł żyć. Przychodzimy, aby wpatrywać się w oblicze Chrystusa, aby uczyć się to Święte oblicze rozpoznawać w swojej codzienności, w różnych wydarzeniach i sprawach zwykłego, szarego dnia. A nade wszystko przychodzimy, aby z Tego Boskiego oblicza zaczerpnąć moc i siłę do kroczenia swoją drogą życiową, zwłaszcza gdy pojawią się na niej rozmaite pokusy, krzyże i cierpienia.